London хотын Темза мөрний өмнөд эрэгт байрлах Tate Modern нь хуучин үйлдвэрийн барилгыг соёлын зориулалтаар амжилттай дахин ашигласан дэлхийн хамгийн алдартай архитектурын төслүүдийн нэг юм. Энэхүү музей нь анх Bankside Power Station нэртэй нефть түлшээр ажилладаг цахилгаан станц байсан бөгөөд XX зууны дунд үед хотын эрчим хүчний чухал эх үүсвэрийн нэг байжээ.

Анхны барилгын архитектур

Цахилгаан станцыг Британийн архитектор Giles Gilbert Scott-ийн зураг төслөөр 1947–1963 оны хооронд барьсан. Барилга нь том хэмжээний үйлдвэрийн архитектурын сонгодог жишээ бөгөөд улаан тоосгон фасад, 99 метр өндөр төв яндангаараа танигддаг байв. Дотор зохион байгуулалт нь цахилгаан станцын ажиллагаанд зориулсан гурван үндсэн хэсэгтэй байсан:

• Boiler House – уурын зуух байрлах хэсэг

• Turbine Hall – турбин байрлах аварга танхим

• Switch House – цахилгааны удирдлагын хэсэг

1981 онд станц хаагдсаны дараа барилга удаан хугацаанд ашиглагдагүй орхигдсон бөгөөд бүр нураах санал ч гарч байв.

Музей болгон өөрчлөх шийдвэр

1990-ээд оны эхээр Tate байгууллага орчин үеийн урлагийн шинэ музей байгуулах шаардлагатай болж, Bankside Power Station-ийг сонгосон байна. 1994 онд олон улсын архитектурын уралдаан зарлагдаж, Швейцарийн архитекторууд болох Jacques Herzog болон Pierre de Meuron нарын санал шалгарсан юм.

Тэдний гол зорилго нь барилгыг бүрэн шинэчлэх биш, харин үйлдвэрийн архитектурын онцлогийг хадгалж, түүнийг музейн орон зайд дасан зохицуулах байв.

Тэдний гол зорилго нь барилгыг бүрэн шинэчлэх биш, харин үйлдвэрийн архитектурын онцлогийг хадгалж, түүнийг музейн орон зайд дасан зохицуулах байв.

Дахин төлөвлөлтийн архитектурын стратеги

Архитекторууд барилгыг шинэчлэхдээ хэд хэдэн үндсэн зарчмыг баримталсан.

1. Гадна фасадыг хадгалах

Bankside Power Station-ийн улаан тоосгон фасад болон төв яндан нь барилгын архитектурын гол дүр төрх байсан тул бараг өөрчлөлтгүй хадгалсан. Ингэснээр барилга нь хотын аж үйлдвэрийн түүхийг илэрхийлсэн хэвээр үлдсэн.

2. Дотор талд “барилга дотор барилга” байгуулах

Музейн галерейнуудыг байрлуулахын тулд Boiler House хэсгийн дотор шинэ ган каркас бүхий олон давхар бүтэц байгуулсан. Энэ нь үндсэн үйлдвэрийн хананд хүрэхгүйгээр тусдаа тогтоцтой байсан тул хуучин бүтцийг эвдэх шаардлагагүй болсон.

3. Turbine Hall-ийг нийтийн орон зай болгох

Өмнө нь турбин байрлаж байсан Turbine Hall хэмээх асар том танхимыг музейн гол орц, олон нийтийн орон зай болгон өөрчилсөн. 150 гаруй метр урт, 30 гаруй метр өндөр энэ орон зай нь том хэмжээний урлагийн инсталляци, үзэсгэлэн зохион байгуулах боломжийг бүрдүүлдэг.

4. Байгалийн гэрэл ашиглах

Архитекторууд барилгын дээвэр дээр урт шилэн бүтэц нэмж, галерейн танхимууд руу байгалийн гэрэл оруулах шийдэл хийсэн. Энэ нь музейн орчныг илүү нээлттэй, орчин үеийн болгоход чухал нөлөө үзүүлсэн.

Хотын орчинд үзүүлсэн нөлөө

Tate Modern 2000 онд нээгдсэний дараа Темза мөрний өмнөд эрэг орчимд томоохон өөрчлөлт гарсан. Өмнө нь үйлдвэрийн бүс байсан South Bank дүүрэг соёл, аялал жуулчлалын төв болон хөгжиж, ресторан, галерей, нийтийн орон зай ихээр бий болсон. Музей жил бүр хэдэн сая жуулчин татдаг бөгөөд дэлхийн хамгийн их зочилдог орчин үеийн урлагийн музейнүүдийн нэг болсон байна.

Tate Modern-ийн төсөл нь хуучин үйлдвэрийн барилгыг нураахгүйгээр шинэ зориулалтаар ашиглах боломжийг харуулсан архитектур, хот төлөвлөлтийн чухал жишээ юм. Энэ төсөл нь барилгын түүхэн үнэ цэнийг хадгалах, орчин үеийн хэрэгцээнд нийцүүлэх, хотын орчныг сэргээх зэрэг олон зорилгыг нэгэн зэрэг хэрэгжүүлж чадсан амжилттай дахин төлөвлөлтийн кейс гэж үздэг.